-उमाजी म. केळुसकर ⬑ विश्वभरारी ⬉
कालची, शुक्रवारची सकाळ एका अत्यंत दुःखद आणि हृदयद्रावक बातमीने झाली. मुंबईमध्ये जन्मलेल्या आणि कर्तव्यावर असलेल्या एका तरुण आणि तेजस्वी जवानाने, मुरली नाईक यांनी देशाच्या सीमेचे रक्षण करताना वीरमरण पत्करले. पाकिस्तानने केलेल्या एका भ्याड आणि निंदनीय ड्रोन हल्ल्यात ते शहीद झाले. अवघ्या तेवीस वर्षांच्या या युवा सैनिकाचे बलिदान केवळ त्यांच्या कुटुंबासाठीच नव्हे, तर संपूर्ण भारत देशासाठी एक मोठी आणि कधीही भरून न येणारी क्षति आहे. या घटनेने प्रत्येक भारतीयाचे हृदय शोकाने आणि दुःखाने भरून आले आहे.
मुरली नाईक, हे मुंबई शहरात जन्मलेले, एका सामान्य कुटुंबातील तरुण होते. मात्र, त्यांच्या मनात लहानपणापासूनच असामान्य ध्येय आणि देशसेवेची तीव्र ओढ होती. आपल्या जन्मभूमीचे आणि देशाचे रक्षण करण्यासाठी त्यांनी आपले जीवन समर्पित करण्याचा दृढ निश्चय केला होता. त्यांच्या आई-वडिलांनी त्यांना लष्करात भरती होण्यापासून परावृत्त करण्याचा प्रयत्न केला, कारण त्यांना आपल्या मुलाच्या सुरक्षिततेची काळजी होती. परंतु, मुरली यांच्या मनात देशसेवेचा ज्वलंत इच्छा होती . म्हणूनच त्यांनी आपले स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी लष्करात प्रवेश केला.गुरुवारी रात्रीपासून पाकिस्तानने आंतरराष्ट्रीय स्तरावर आणि भारताच्या विविध सीमावर्ती भागांमध्ये अचानक ड्रोन आणि क्षेपणास्त्रांचे हल्ले सुरू केले. या हल्ल्यांचा उद्देश केवळ अशांतता निर्माण करणे आणि भारतीय सुरक्षा दलांचे मनोबल खच्ची करणे हा होता. याच भ्याड हल्ल्यांमध्ये, आपल्या मातृभूमीचे रक्षण करण्यासाठी सज्ज असलेले मुरली नाईक शहीद झाले. या हल्ल्यात केवळ मुरली नाईकच नव्हे, तर काही निष्पाप नागरिक आणि इतर शूर जवान देखील शहीद झाले आहेत. सीमेवर रात्रंदिवस डोळ्यात तेल घालून देशाचे रक्षण करणाऱ्या या वीरांना आमचा शतशः प्रणाम. त्यांचे हे बलिदान व्यर्थ जाणार नाही, याची खात्री प्रत्येक भारतीयाला आहे.
मुरली नाईक यापूर्वी पंजाबमध्ये कार्यरत होते आणि काही दिवसांपूर्वीच त्यांची बदली जम्मू-काश्मीरमध्ये झाली होती. नियतीची चाल अनाकलनीय असते. नुकतेच एका नवीन ठिकाणी, नवीन वातावरणात आपल्या कर्तव्याला जुळवून घेत असताना, काळाने त्यांना आपल्यातून हिरावून घेतले. त्यांच्या अचानक जाण्याने त्यांच्या सोबत काम करणाऱ्या सहकाऱ्यांवर आणि त्यांच्या कमांडिंग अधिकाऱ्यांवर किती मोठा आघात झाला असेल, याची कल्पना करणेही कठीण आहे. सैन्यात एकोपा आणि बंधुत्वाची भावना अत्यंत घट्ट असते आणि अशा परिस्थितीत एका सहकाऱ्याला गमावणे हे संपूर्ण तुकडीसाठी वेदनादायी असते.
मुरली नाईक यांचे मूळ गाव, सत्यसाई जिल्ह्यातील कल्पीतांडा, आज शोकसागरात बुडाले आहे. एका गरीब कुटुंबातील मुलाने आपल्या कर्तृत्वाने आणि बलिदानाने सर्वांना अभिमान वाटावा असे कार्य केले. त्यांनी नाशिकमध्ये आपले लष्करी प्रशिक्षण पूर्ण केले आणि २०२२ मध्ये ते भारतीय सैन्यात दाखल झाले. त्यांची पहिली नियुक्ती आसाममध्ये झाली होती आणि तेथील खडतर परिस्थितीतही त्यांनी उत्कृष्ट सेवा बजावली. त्यानंतर त्यांची बदली पंजाबमध्ये झाली आणि आता जम्मू-काश्मीरमध्ये ते आपल्या प्राणांची आहुती देऊन अमर झाले आहेत. त्यांच्या गावाला आणि त्यांच्या कुटुंबाला या दुःखातून सावरण्यासाठी खूप धीर धरावा लागेल.
आज मुरली नाईक आपल्यामध्ये नाहीत, परंतु त्यांचे शौर्य, त्यांचे बलिदान आणि त्यांची देशभक्ती सदैव आपल्या स्मरणात राहील. ते आपल्या पराक्रमाने आणि त्यागातून युवा पिढीला प्रेरणा देत राहतील. त्यांचे जीवन हे त्याग आणि समर्पणाचे प्रतीक आहे. त्यांनी दाखवून दिले की देशासाठी प्राण अर्पण करणे हे सर्वोच्च बलिदान आहे आणि प्रत्येक भारतीयाने त्यांच्या या बलिदानाचा आदर केला पाहिजे.
या दुःखद प्रसंगी, संपूर्ण राष्ट्र मुरली नाईक यांच्या कुटुंबाच्या दुःखात सहभागी आहे. त्यांच्या आई-वडिलांना, भावंडांना आणि इतर आप्तेष्टांना या असह्य वेदनेतून सावरण्यासाठी परमेश्वर शक्ती देवो, हीच आमची प्रार्थना आहे. मुरली नाईक यांचा आत्मा शांती लाभो आणि त्यांचे बलिदान नेहमीच आपल्या देशाला आणि नागरिकांना प्रेरणा देत राहो. जय हिंद!
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा